Header Ads


«Τον Λουντ τον ήθελε πραγματικά η ΑΕΚ;»

«Κιτρινόμαυρος» ρεπόρτερ μετά το Φινλανδία - Ελλάδα αναρωτιέται σε άρθρο του γιατί τελικά η ΑΕΚ δεν πήρε αυτόν τον παίκτη. 

Όσοι άντεξαν να δουν ολόκληρο το παιχνίδι της εθνικής με την Φινλανδία και δεν παρασύρθηκαν από τον πειρασμό να το γυρίσουν στην ματσάρα της Ισπανίας με την Αγγλία ή να παρακολουθήσουν τις σοβαρότατες εξελίξεις με την μπανιέρα στο Next Top Model, διαπίστωσαν δυο πράγματα. Το πρώτο είναι πως ο Σκίμπε ως προπονητής, δεν μπορεί να εμπνεύσει ούτε τον οδηγό του πούλμαν της εθνικής και γι αυτό και η αποστολή στο επόμενο ματς κινδυνεύει να χάσει ακόμα και τον δρόμο προς το γήπεδο. Το δεύτερο είναι, πως ο Λουντ είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στα χαφ.

Το πρώτο ζήτημα, ας το βρει η υπηρεσία. Άλλωστε μετά την απομάκρυνση του Σάντος και τις επιλογές του Ρανιέρι, του Μαρκαριάν και του Σκίμπε και την υποψηφιότητα του Αναστασιάδη, η (ποδοσφαιρική) επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αντιθέτως το δεύτερο ζήτημα έχει το ενδιαφέρον του, κυρίως διότι ο Λουντ το περασμένο καλοκαίρι βρέθηκε πολύ κοντά στην ΑΕΚ. Και για να είμαστε ακριβείς, περίμενε την ΑΕΚ μέχρι και τις αρχές του Αυγούστου και τελικά προτίμησε την καβάντζα της Β’ Ισπανίας, όταν σιγουρεύτηκε πως δεν υπάρχει φως από Σπάτα μεριά.

Είδα πολλούς, μα πάρα πολλούς, να αναρωτιόνται μετά το παιχνίδι της εθνικής με την Φινλανδία και μετά την ματσάρα που όντως έκανε ο Λουντ, γιατί τελικά η ΑΕΚ δεν πήρε αυτόν τον παίκτη. Ειδικά από την στιγμή που χρειαζόταν δεδομένα ενίσχυση στα χαφ. Για να ξέρουμε και τι λέμε, είναι απολύτως δικαιολογημένη αυτή η αναρωτησιά. Για να εξομολογηθώ την αμαρτία μου, το πρώτο που σκέφτηκα, πριν καν τελειώσει το πρώτο ημίχρονο της εθνικής, ήταν αυτό το «και γιατί δεν πήραμε αυτόν τον Λουντ είπαμε;».

Βεβαίως για να ξέρουμε και τι λέμε, όλη αυτή η ιστορία με τον Λουντ, αποδεικνύει πως όντως η ΑΕΚ μέχρι τελευταία στιγμή, έψαχνε στην αγορά για κάτι ακόμα καλύτερο. Και ακόμα πιο ακριβό. Διότι δεδομένα δεν ήταν ζήτημα χρημάτων, η περίπτωση του Φινλανδού. Κάτι περισσότερα από 200 χιλιάρικα έπαιρνε ο Λουντ στον Παναθηναϊκό και με 400 έκλεισε στην Χιχόν. Με δεδομένο πως ήθελε σαν τρελός και να μείνει στην Ελλάδα και να δουλέψει ξανά με τον Ουζουνίδη, στην ΑΕΚ θα έκλεινε με λιγότερα απ’ ότι στην Ισπανία. Άλλωστε γι αυτό και περίμενε και δεν έκλεινε και αυτό δεν αμφισβητείται. Ωστόσο η ΑΕΚ κοιτούσε για κάτι καλύτερο.

Φυσικά εκ του αποτελέσματος προκύπτει πως έγινε διπλή πατατιά. Όχι μόνο διότι η ΑΕΚ έχασε ένα εξαιρετικό εργαλείο όπως είναι ο Λουντ. Αλλά και διότι από το κάτι καλύτερο από τον Φινλανδό, τελικά κατέληξε στο τίποτα. Δηλαδή στο χειρότερο δυνατό. Και είναι λογικό όποιος βλέπει τον Λουντ, ειδικά σε ένα πολύ καλό του παιχνίδι, όπως αυτό που έκανε απέναντι στην εθνική, να θυμάται αυτή τη διπλή πατατιά. Αυτή ωστόσο, είναι η προσέγγιση που υπάρχει τώρα. Κατόπιν εορτής. Για προσπαθήστε όμως να είστε λίγο ειλικρινείς με τον εαυτό σας. Αν η ΑΕΚ ανακοίνωνε την απόκτηση του Λουντ τον περασμένο Ιούλη, πόσοι θα ενθουσιαζόσασταν; Και κυρίως, πόσοι θα βγάζατε αμέσως από το τσεπάκι το κλασικό «που θα πάμε στο Τσάμπιονς Λιγκ με τους Λουντ».

Διότι η πραγματικότητα είναι, πως ο Λουντ δεν ανήκει στην κατηγορία των μεταγραφών αεροδρομίου. Αυτές για τις οποίες, υπενθυμίζω, διψούσαν κάποιοι και πέρυσι το καλοκαίρι. Ούτε είχε λαμπερό βιογραφικό πίσω του, ούτε καν κατάγεται από μια χώρα με παράδοση σε καλούς ποδοσφαιριστές. Για ψαράδες θα άρχιζαν να μιλούν κάποιοι. Μήπως πολλοί εξ όσων (πολύ ορθώς) τώρα αναρωτιόνται γιατί η ΑΕΚ δεν πήρε το καλοκαίρι τον Λουντ, αν είχε γίνει η μεταγραφή θα φώναζαν πως ήταν μια κίνηση από τα καλάθια; Λέω μήπως. Άλλωστε δεν θα ήταν η πρώτη φορά. Θυμηθείτε μόνο τις αντιδράσεις, όταν έγινε η μεταγραφή του Οικονόμου. Ενός παίκτη, ο οποίος στο κάτω – κάτω, ερχόταν και από το καμπιονάτο.

Για τέτοιου είδους περιπτώσεις, την άποψη μου την έχω γράψει πολλάκις. Και επιμένω. Φυσικά χρειάζονται παίκτες που να μπορούν να κάνουν την διαφορά. Όπως για παράδειγμα ο Μπογέ. Ή ο Λιβάγια. Ή πέρυσι ο Αραούχο. Αλλά για μια ομάδα που έχει στόχο να κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο και που παίζει και στην Ευρώπη, χρειάζονται και παίκτες που να είναι εργαλεία. Αν είναι και πολυεργαλεία, όπως ο Λουντ, ακόμα καλύτερα. Και αυτό δεν είναι κάτι που αφορά μόνο την περίπτωση του Φινλανδού.

Επίσης υπάρχει και κάτι άλλο. Περιπτώσεις σαν αυτή του Λουντ, υπάρχουν ένα σωρό τόσο στην ευρωπαϊκή, όσο και στην παγκόσμια ποδοσφαιρική αγορά. Παίκτες με τις ικανότητες, με την προσήλωση αλλά και με την χρηματιστηριακή αξία του Λουντ. Αρκεί να μπορεί μια ομάδα να ψάξει και να τους βρει. Δεν θα έρθουν να κτυπήσουν την πόρτα των Σπάτων για να μπουν μέσα. Χρειάζονται ψάξιμο. Και εκεί παίζεται εν πολλοίς και το παιχνίδι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ειδικά για ομάδες όπως είναι η ΑΕΚ. Από την στιγμή που όταν ψάχνει για χαφ, δεν μπορεί να τα σκάσει χοντρά και να πάρει τον Ντεμπελέ από την Τότεναμ. Ή ενδεχομένως να δυσκολευτεί (και όχι απαραιτήτως για οικονομικούς λόγους) ακόμα και για τον Ραντόγια από την Θέλτα. Θα πρέπει να έχει η ΑΕΚ στην μεταγραφική της λίστα, δέκα περιπτώσεις σαν αυτή του Λουντ. Τόσο απλό.

Και κάτι τελευταίο, επειδή έχω ακούσει ουκ ολίγες μπούρδες για τη ντρίμπλα πάνω στον Μπακάκη. Πρώτον, επί 90 λεπτά σταματάει ότι δεν σταματιέται από την πλευρά του, διότι δεν υπάρχει χαφ να βοηθήσει. Δεύτερον, την μια και μοναδική φορά που εμφανίστηκε ο Τζιώλης για να καλύψει, το έκανε με τα μάτια. Και τρίτον, ότι και να κουβεντιάζουμε, ο Μπακάκης είναι ο καλύτερος Έλληνας δεξιός μπακ, μακράν του δεύτερου. Τελεία και παύλα.

Πηγή: enwsi.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.