Header Ads


Έρχονται οι ξένοι και μας παίρνουν τις δουλειές..

Η επιλογή του Μπορμπαλάν για να διευθύνει τον τελικό του κυπέλλου δεν είναι ομολογία αποτυχίας, είναι απλώς κοινή λογική. 


Γράφει ο Κώστας Κεφαλογιάννης.

Γράφει ο συνάδελφος και φίλος Μάριος Τριβιζάς: «Μετά από μια 20ετή «χούντα», σε μια σεζόν που η διαιτησία δεν καθόρισε τα πράγματα (ό,τι και αν προσπαθούν να πλασάρουν κάποιοι), σε μια σεζόν που λάθη έγιναν υπέρ και κατά ΟΛΩΝ, δεν γίνεται να έρχονται η ΕΠΟ και η ΚΕΔ στο τέλος της και να βάζουν μια σφραγίδα αποτυχίας εκεί που δεν υπάρχει αποτυχία».

Σε αυτό το ενδιαφέρον άρθρο και στη συγκεκριμένη πρόταση βρίσκεται η εξήγηση και για την σχετική ανακοίνωση της ΑΕΚ. Το πρόβλημα της Ένωσης δεν είναι, ασφαλώς, ο Μπορμπαλάν. Το πρόβλημά της δεν είναι καν αν ο Ισπανός σφυρίξει καλά ή κακά στον τελικό του Κυπέλλου. Το πρόβλημά της είναι το πρωτάθλημα που προηγήθηκε, στην κατάκτηση του οποίου δεν θέλει να μείνει καμία σκιά.

Θέλει να πείσει η ΑΕΚ ότι όλα πήγαν καλά, δεν υπήρξε ουσιαστικό πρόβλημα με τη διαιτησία και ο ΠΑΟΚ φωνάζει απλώς για να καλύψει τα δικά του λάθη. Αυτή είναι, όμως, μισή αλήθεια. Που πάει να πει ολόκληρο ψέμα.

Ασφαλώς το φετινό πρωτάθλημα δεν έχει σχέση με την εικοσαετή χούντα που προηγήθηκε. Και ασφαλώς η διαιτησία μοίρασε τα  φάλτσα της ισότιμα. Αλλά ασφαλώς, επίσης, το πρωτάθλημα κρίθηκε ΚΑΙ από την διαιτησία. Και συγκεκριμένα από την διαιτησία του Γιώργου Κομίνη. Αν ο Κομίνης μετρούσε το γκολ του Βαρέλα, ο ΠΑΟΚ πιθανόν να ήταν πρωταθλητής. Αν ο Κομίνης ακύρωνε το γκολ του Βαρέλα αμέσως και όχι μετά από κάμποσα λεπτά, χάρις και στο πέσιμο των παικτών και του πάγκου της ΑΕΚ, τότε είναι πιθανό ο ΠΑΟΚ να μην είχε τιμωρηθεί και άρα να είχαμε μάχη μέχρι τέλους.

Έχω γράψει κι εγώ  πολλές φορές, σε βαθμό παρεξηγήσεως, ότι ο ΠΑΟΚ φέτος πλήρωσε πρώτα από όλα τις δικές του γκέλες, αγωνιστικές και κυρίως εξωαγωνιστικές. Μην φτάσουμε, ωστόσο, να  κάνουμε  το άσπρο – μαύρο. Η στάση του Κομίνη υπήρξε καθοριστική για την τελική έκβαση του πρωταθλήματος.

Όχι τόσο η απόφασή του, που ακόμα και σήμερα ουδείς ξέρει ακριβώς ποια είναι, όσο η στάση του: Η στάση ενός διαιτητή ολοφάνερα επηρεασμένου από όσα συνέβησαν στον περυσινό τελικό του Βόλου αλλά και από την φετινή περιρρούσα ατμόσφαιρα περί «χαλίφη» ΠΑΟΚ, στην διαμόρφωση της οποίας συνετέλεσε έξυπνα και η ΑΕΚ.

Με πιο απλά λόγια, η στάση ενός Έλληνα διαιτητή ανίκανου να απεγκλωβιστεί από το πριν και το μετά ενός σπουδαίου παιχνιδιού, ανίκανου να αφήσει εκτός γηπέδου όσα έχει διαβάσει και έχει ακούσει και όσα φοβάται ότι θα διαβάσει και θα ακούσει. Ανίκανου με πιο απλά λόγια,  να μπει στο γήπεδο χωρίς προκαταλήψεις και να σφυρίξει με καθαρό μυαλό μονάχα ό,τι βλέπει. 

Στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Κομίνης. Στον τελικό του κυπέλλου θα μπορούσε να είναι όποιος είχε επιλεγεί.  Δεν μπορώ να φανταστώ  Έλληνα διαιτητή, ακόμα και τον ψυχρό Σιδηρόπουλου, ο οποίος θα σφύριζε στο ΟΑΚΑ εντελώς ανεπηρρέαστος από τον χαμό των τελευταίων μηνών. Και για αυτό η επιλογή ξένου διαιτητή δεν είναι ομολογία αποτυχίας, είναι κοινή λογική.

Ο Μπορμπαλάν μπορεί να κάνει πολλά και μεγάλα λάθη ή μπορεί να είναι άριστος.  Σίγουρα όμως είναι άγραφο χαρτί. Δεν ξέρει πρόσωπα και καταστάσεις, θα έρθει, θα σφυρίξει, θα πάρει το χρήμα, ίσως πάει την Κυριακή για κανένα μπάνιο και μετά θα φύγει.

Δεν θα μείνει στην Ελλάδα να διαβάζει άρθρα. Πράγμα που είναι κρίμα για τον Ισπανό, διότι θα χάσει σε αναγνωστική απόλαυση. Είναι όμως εξαιρετικά χρήσιμο για τον τελικό.

*sdna.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.